Kościół Parafialny Narodzenia NMP - barokowa budowla, poświęcona w 1697 r. Nawa sklepiona kolebkowo z lunetami, salowe wnętrze, na sklepieniu freski W. Reinch. Cenne rzeźby figuralne z warsztatu najwybitniejszego rzeźbiarza Ziemi Kłodzkiej, Michała Klahra (Grupa Ukrzyżowania) i jego syna Ignacego (ambona, rokokowy konfesjonał). Obaj twórcy - mieszkańcy Lądka - byli autorami 39 pełnych i półpełnych rzeźb drewnianych.
Kosciół parafialny 2.jpeg
zdj.P.Soroko

Sanktuarium Matki Bożej „UZDROWIENIE CHORYCH”
Kaplica Zdrojowa pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny „Na pustkowiu” została zbudowana z inicjatywy hrabiego Zygmunta Hoffmanna. Kaplicę wzniesiono w 1679 r., rok później poświęcił ją dziekan M. Podchorski, a w 1690 r. poszerzono ją o dwie nawy boczne. Jest to budowla trzynawowa, o sklepieniach kolebkowych. W ołtarzu głównym znajduje się barokowa figura Matki Bożej z Dzieciątkiem (1674 r.) zaś nad ołtarzami bocznymi, wykonanymi przez Aloisa Schmidta w 1926 r., obrazy św. Anny i św. Józefa. Obrazy te jak i pozostałe (Wniebowzięcie NPM, Zmartwychwstanie, Chrzest Chrystusa) pochodzą z XVIII w. i są przypisywane Michałowi Willmannowi, największemu śląskiemu malarzowi barokowemu. Pewną osobliwością wystroju kaplicy są też malowidła ścienne z nawy głównej. Są to przedstawienia Czterech Ewangelistów, a na sklepieniu - siedem malowideł opatrzonych kartuszami. Od strony prezbiterium widzimy wymalowane litery alfa i omega - symbole Chrystusa. Pośrodku znajduje się malowidło przedstawiające przechyloną wagę - symbol Sądu Ostatecznego, a naprzeciwko prześwietlone niebiańskim światłem chmury - symbol nieba. Elewacja frontowa, o podziale pilastrowym, zwieńczona jest rzeźbami Matki Bożej, św. Anny i św. Józefa. Minister von Hoym ufundował dla kaplicy bijący zegar, który uroczyście zaczął odmierzać czas w dniu 56 urodzin fundatora: 20 VII 1795 roku o godzinie 12.00.
Budowniczy kaplicy, hrabia Zygmunt Hoffmann von Leuchtenstern, zarządca hrabstwa kłodzkiego, twórca całego „nowego zdroju”, którego ośrodkiem był „Marienbad” (obecnie „Wojciech”), spoczął po śmierci w 1697 r. w krypcie tej świątyni. Kamienny kartusz z jego herbem znajduje się nad wyjściem do zakrystii.
W roku 1998, duszpasterz tutejszej parafii zainicjował konieczny remont i konserwacje kaplicy, która dokonała się dzięki ofiarom Parafian, Kuracjuszy i Turystów modlących się w tym miejscu.
Przed kaplicą stoi figura Matki Boskiej ufundowana ok. 1887 r. przez Antoniego Krzyżanowskiego, budowniczego i fabrykanta poznańskiego, częstego gościa w Lądku.
zdj.D.Talaga
zdj.D.Talaga

Figura Trójcy Świętej – autorstwa Michała Klahra (jego ostatnie dzieło) powstała w latach 1739 – 41. Ufundowana przez radcę prawnego Jana Antoniego Reichela jako wotum po pożarze w 1739 r. Pomnik wykonany w piaskowcu, poprzez trójkątny kształt, układ postaci symbolizuje popularna w baroku ideę trynitarną. Na balustradzie otaczającej kolumnę stoją figury świętych: Łukasza Ewangelisty (z wołem i księgą), Antoniego Padewskiego (w habicie franciszkańskim i z księgą) i Jana Ewangelisty (z orłem, kałamarzem i księgą z datą 1740). Wyżej na cokole trójbocznej kolumny ustawiono figury świętych: Joachima (z laską), Józefa (z siekierą) i Anny (z księgą) oraz od frontu Marii w scenie koronacji. Zwieńczenie wysokiego trzonu kolumny stanowi Trójca Święta tronująca na globie ziemskim: Bóg Ojciec i Chrystus trzymają koronę, pod nimi znajduje się Duch Święty w postaci gołębicy.
zdj.P.Soroko

Kaplica św. Jerzego w której obejrzeć można freski przedstawiające dzieje życia i śmierci patrona zarówno samej kaplicy, jak i całego miasta.
Kaplica św.Jerzego, zdj. A.Duch.jpeg
Malowidła w kaplicy św. Jerzego 2.jpeg
Malowidła w kaplicy św. Jerzego 1.jpeg